รูปภาพเพื่อช่วยให้เข้าใจบทความ
วงการ K-Drama เตือนฐานการผลิตเสี่ยงถดถอย
องค์กรที่เกี่ยวข้องกับการผลิตละครและซีรีส์เกาหลีใต้ 12 แห่ง เรียกร้องให้รัฐบาลและรัฐสภาจัดทำมาตรการสนับสนุนระยะกลางและระยะยาว หลังจำนวนผลงานที่ผลิตในประเทศลดลงอย่างต่อเนื่อง ท่ามกลางต้นทุนที่สูงขึ้นและการลงทุนของสถานีโทรทัศน์ที่หดตัว
การแถลงข่าวร่วมเพื่อหาทางฝ่าวิกฤตอุตสาหกรรม K-Drama จัดขึ้นเมื่อช่วงเช้าวันที่ 4 พฤศจิกายน ที่ศูนย์สื่อมวลชนเกาหลี กรุงโซล โดยมีสมาคมผู้ผลิตละครเกาหลี สมาคมผู้แพร่ภาพกระจายเสียงเกาหลี และสมาคมนักเขียนบทโทรทัศน์เกาหลี รวมอยู่ในกลุ่มผู้จัดงาน และมีซงบยองจุน ประธานสมาคมผู้ผลิตละครเกาหลี เป็นผู้ดำเนินการ
กลุ่มองค์กรระบุว่า ฐานการผลิต K-Drama กำลังเสี่ยงต่อการล่มสลาย และมองว่าสถานการณ์นี้ไม่ใช่เพียงปัญหาทางธุรกิจของอุตสาหกรรมใดอุตสาหกรรมหนึ่ง แต่เป็นโจทย์ระดับประเทศที่เกี่ยวข้องทั้งกับกระแสฮันรยูและเศรษฐกิจเกาหลีใต้
จำนวนผลงานและผังละครลดลงต่อเนื่อง
ข้อมูลที่สมาคมต่าง ๆ รวบรวมระบุว่า จำนวนละครและซีรีส์ที่ผลิตในเกาหลีใต้ลดลงราว 30% ภายในสองปี จาก 141 เรื่องในปี 2022 ขณะที่จำนวนละครในผังของสถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดินรายใหญ่ 3 แห่ง ได้แก่ KBS MBC และ SBS ลดจาก 91 เรื่องในปี 2012 เหลือ 32 เรื่องในปี 2023 และมีหลายช่องทยอยยุติการออกอากาศละครในวันธรรมดา
ภาคอุตสาหกรรมชี้ว่า วิกฤตเกิดจากหลายปัจจัย ทั้งงบผลิตที่พุ่งสูงตามโครงสร้างการผลิตซึ่งขับเคลื่อนโดยแพลตฟอร์มสตรีมมิงระดับโลก รายได้โฆษณาของสถานีโทรทัศน์ที่ลดลงจนต้องตัดผังและงบลงทุน ตลอดจนข้อจำกัดที่ทำให้บริษัทผู้ผลิตถือครองทรัพย์สินทางปัญญาหรือ IP และสร้างรายได้ต่อเนื่องจากผลงานได้ยาก
ซงบยองจุนกล่าวว่า เมื่อจำนวนผลงานลดลง ตำแหน่งงานก็หายไป และหากพื้นที่การผลิตพังลงแล้วจะฟื้นกลับมาได้ยาก พร้อมย้ำว่านี่ไม่ใช่เวลามองย้อนถึงความสำเร็จในอดีต แต่ต้องวางแผนสำหรับอีก 10 ปีข้างหน้า
นักเขียน นักแสดง และทีมงานสะท้อนวิกฤตปากท้อง
ผู้แทนจากหลายสายอาชีพ ทั้งนักเขียนบท นักแสดง และทีมงานเบื้องหลัง เข้าร่วมสะท้อนสถานการณ์ในพื้นที่ทำงาน พัคแฮยอง ผู้เขียนบทซีรีส์เรื่อง My Mister และ My Liberation Notes ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการลิขสิทธิ์ของสมาคมนักเขียนบทโทรทัศน์เกาหลี กล่าวว่า ปัจจุบันแทบไม่มีบริษัทผู้ผลิตหรือสถานีโทรทัศน์ในประเทศที่สามารถสร้างละครด้วยเงินทุนของตนเองทั้งหมดได้อีกต่อไป
พัคแฮยองระบุด้วยว่า ผู้ช่วยนักเขียนในทีมของเธอทั้งหมดไม่มีงานทำ ขณะที่ผู้สร้างสรรค์เรื่องราวบางส่วนเริ่มย้ายไปทำงานในสื่อประเภทอื่น เช่น เว็บตูนและเกม
ด้านซงยองอุง ประธานสมาคมสิทธิของนักแสดงแพร่ภาพกระจายเสียงเกาหลี กล่าวว่า การลดผังละครส่งผลให้ยอดจัดเก็บค่าลิขสิทธิ์รายปีของสมาคมลดจากประมาณ 47,000 ล้านวอนในปี 2024 เหลือราว 34,000 ล้านวอนในปีถัดมา หายไปประมาณ 13,000 ล้านวอน
ผู้แทนสมาคมช่างภาพโทรทัศน์และสมาคมผู้กำกับละครเกาหลียังเตือนว่า ทีมงานที่มีทักษะกำลังออกจากอุตสาหกรรม ขณะที่บุคลากรฝ่ายผลิตหลายร้อยคนเผชิญความไม่มั่นคงด้านรายได้และการดำรงชีพ
เสนอวงเงิน 1 ล้านล้านวอนในเวลา 5 ปี
ทั้ง 12 องค์กรเรียกร้องให้รัฐบาลกำหนดการฟื้นจำนวนการผลิตละครรายปีเป็นเป้าหมายนโยบายระดับประเทศ พร้อมจัดตั้งระบบลงทุนและสนับสนุน K-Drama ระยะยาววงเงิน 1 ล้านล้านวอน รวมทั้งสร้างกลไกรับมือร่วมกันระหว่างกระทรวงวัฒนธรรม กีฬาและการท่องเที่ยว หน่วยงานกำกับกิจการกระจายเสียงและสื่อ และรัฐสภา
ข้อเสนอดังกล่าวแบ่งการสนับสนุนเป็นปีละ 200,000 ล้านวอนต่อเนื่อง 5 ปี โดยประเมินว่า หากผลิตละครงบประมาณระดับกลางถึงต่ำราว 40 เรื่องต่อปี ด้วยต้นทุนเรื่องละประมาณ 10,000 ล้านวอน จะต้องใช้เงินรวมราว 400,000 ล้านวอนต่อปี ในจำนวนนี้เสนอให้รัฐบาลรับผิดชอบครึ่งหนึ่ง ส่วนที่เหลือให้สถานีโทรทัศน์และแพลตฟอร์มร่วมสมทบ
ภาคอุตสาหกรรมระบุว่าจะดำเนินมาตรการภายในควบคู่กัน ทั้งการปรับโครงสร้างต้นทุนให้สมเหตุสมผลและส่งเสริมแนวปฏิบัติด้านการผลิตที่เป็นธรรม
เรียกร้องแบ่งปันรายได้จาก IP อย่างเป็นธรรม
ซงบยองจุนเสนอให้สร้างโครงสร้างที่แพลตฟอร์มสตรีมมิงระดับโลกและบริษัทผู้ผลิตเกาหลีสามารถแบ่งปันรายได้จาก IP รวมถึงจัดสรรผลประโยชน์ตามความสำเร็จของผลงาน
ซงยองอุงกล่าวว่า เน็ตฟลิกซ์หลีกเลี่ยงคำขอเจรจาจากภาคอุตสาหกรรม โดยอ้างสถานะผู้ให้บริการโทรคมนาคมมูลค่าเพิ่มซึ่งไม่อยู่ภายใต้การกำกับตามกฎหมายกระจายเสียง พร้อมเรียกร้องให้แพลตฟอร์มระดับโลกเข้าร่วมโต๊ะเจรจาอย่างเป็นทางการ เพื่อรับรองสิทธิอันชอบธรรมของนักแสดง
กลุ่มองค์กรย้ำว่า การเสริมความแข็งแรงให้ระบบนิเวศการผลิตทั้งระบบสำคัญกว่าการพึ่งพาผลงานดังเพียงไม่กี่เรื่อง โดยซงบยองจุนกล่าวว่า สิ่งที่สำคัญกว่าความสำเร็จระดับโลกของผลงาน 1 เรื่องจาก 100 เรื่อง คือผลงานอีก 99 เรื่องที่ช่วยรวบรวมบุคลากรและรักษาการจ้างงาน พร้อมชี้ว่าการรักษาจำนวนการผลิตรายปีเป็นเงื่อนไขสำคัญในการลดการพึ่งพาทุนต่างชาติและปกป้องผลงานที่ผลิตโดยอุตสาหกรรมเกาหลีเอง
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น