
รูปภาพเพื่อช่วยให้เข้าใจบทความ
วัย 20 และโลกจริงที่ไม่เหมือนกัน
《Take Care of My Cat》 หรือชื่อเกาหลี 《고양이를 부탁해》 เป็นภาพยนตร์ดราม่าเกาหลีเรื่องยาวเรื่องแรกของผู้กำกับจองแจอึน ซึ่งรับหน้าที่เขียนบทและกำกับ เล่าเรื่องเพื่อนหญิง 5 คนหลังจบจากโรงเรียนมัธยมพาณิชย์หญิงในเมืองอินชอน และต้องเผชิญความจริงที่แตกต่างกันเมื่อเข้าสู่วัย 20 ปี ภาพยนตร์ออกฉายในเกาหลีใต้เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม 2001 มีความยาว 112 นาที และจัดอยู่ในเรตผู้ชมอายุ 12 ปีขึ้นไป
ตัวละครหลักประกอบด้วยแทฮี รับบทโดยแพดูนา, ชินฮเยจู รับบทโดยอีโยวอน, จียอง รับบทโดยอ๊กจียอง และพี่น้องฝาแฝดพีรยู–อนโจ รับบทโดยอีอึนชิลและอีอึนจู แม้ทั้งหมดจะเคยเรียนร่วมกัน แต่ฐานะทางเศรษฐกิจ ครอบครัว และโอกาสในการทำงานค่อย ๆ ผลักให้แต่ละคนเดินไปคนละทิศ
ฮเยจูเข้าทำงานในบริษัทหลักทรัพย์ที่กรุงโซลด้วยความหวังจะประสบความสำเร็จ แต่กลับอยู่ในตำแหน่งล่างสุดขององค์กรและต้องรับงานจิปาถะ จียองมีพรสวรรค์ด้านศิลปะ อาศัยกับปู่ย่าในบ้านเก่า ระหว่างหางานและฝันถึงการไปเรียนต่อต่างประเทศ ส่วนแทฮีทำงานโดยไม่ได้รับค่าจ้างในกิจการซาวน่าของครอบครัว พร้อมช่วยพิมพ์งานให้กวีผู้มีภาวะสมองพิการ ขณะที่พีรยูและอนโจ ซึ่งเป็นลูกหลานชาวเกาหลีเชื้อสายจีน ใช้ชีวิตในย่านชุมชนชาวจีนของอินชอนและขายเครื่องประดับทำมือริมถนน
แมวติติ สายสัมพันธ์ที่ส่งต่อระหว่างเพื่อน
ลูกแมวหลงทางชื่อ “ติติ” เป็นสิ่งที่เชื่อมความสัมพันธ์ของเพื่อนทั้งห้า หลังจียองนำมันมาเลี้ยงเป็นคนแรก ผู้ดูแลติติค่อย ๆ เปลี่ยนไปตามสถานการณ์ของแต่ละคน กลายเป็นที่มาของชื่อภาพยนตร์ ขณะเดียวกัน ข้อความทางโทรศัพท์มือถือและเสียงเรียกเข้าก็ปรากฏซ้ำในฐานะเครื่องมือที่ยังเชื่อมเพื่อนซึ่งกำลังห่างออกจากกัน
ฉากหลังของพื้นที่อุตสาหกรรมและท่าเรืออินชอนช่วยขับเน้นการเปลี่ยนผ่านจากชีวิตในโรงเรียนสู่สังคมผู้ใหญ่ ภาพยนตร์ติดตามทั้งลำดับชั้นในที่ทำงานซึ่งฮเยจูต้องเผชิญ ความยากจนและปัญหาการหางานของจียอง ตลอดจนความโดดเดี่ยวของแทฮีภายในครอบครัวชนชั้นกลาง นอกจากนี้ ความสนใจของแทฮีต่อท่าเรือโดยสารและแรงงานข้ามชาติยังช่วยขยายภาพของสังคมรอบตัวกลุ่มตัวละคร
จากปูซานสู่เวทีภาพยนตร์นานาชาติ
ผลงานเรื่องนี้ได้รับรางวัลส่งเสริมภาพยนตร์เอเชียและรางวัลกล่าวถึงเป็นพิเศษในสาย New Currents จากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซานครั้งที่ 6 เมื่อปี 2001 ต่อมาได้รับรางวัลกล่าวถึงเป็นพิเศษจากสมาพันธ์นักวิจารณ์ภาพยนตร์นานาชาติในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติฮ่องกง และรางวัลกล่าวถึงเป็นพิเศษ KNF จากสายประกวดของเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติรอตเตอร์ดัมในปี 2002 รวมทั้งคว้ารางวัล Golden Moon of Valencia ซึ่งเป็นรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจากเทศกาล Cinema Jove ที่บาเลนเซีย
ภาพยนตร์ยังได้รับเชิญเข้าสู่สาย Young Forum ของเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ที่ญี่ปุ่น ฮ่องกง สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา ส่วนในเกาหลีใต้ อีโยวอนคว้ารางวัลนักแสดงหญิงหน้าใหม่จาก Blue Dragon Film Awards ปี 2001 ขณะที่จองแจอึนได้รับทั้งรางวัลพิเศษจากคณะกรรมการของ Chunsa Film Art Awards และรางวัลผู้กำกับหน้าใหม่แห่งปีจาก Directors Cut Awards ตลอดจนรางวัลผู้สร้างภาพยนตร์หญิงและรางวัลผู้กำกับหน้าใหม่จากเวทีอื่น ๆ
แพดูนาได้รับรางวัลด้านการแสดงจากงาน Women in Film Korea Festival ปี 2001 และรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมจาก Baeksang Arts Awards ครั้งที่ 38 ในปี 2002 ส่วนอีโยวอนได้รับรางวัลนักแสดงหญิงหน้าใหม่จากเวทีเดียวกัน
กระแสสนับสนุนหลังเผชิญข้อจำกัดด้านการฉาย
แม้ได้รับเสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์ แต่ภาพยนตร์ทุนต่ำเรื่องนี้ไม่สามารถเข้าถึงเครือข่ายจัดจำหน่ายขนาดใหญ่ และเสี่ยงยุติการฉายตั้งแต่ช่วงแรก บุคลากรในวงการภาพยนตร์และชาวอินชอนจึงร่วมสนับสนุนให้ขยายเวลาฉาย พร้อมเกิดการเคลื่อนไหวช่วยภาพยนตร์เกาหลีขนาดเล็กที่เข้าฉายในช่วงใกล้กัน ได้แก่ 《Waikiki Brothers》, 《Lai-bang》 และ 《Nabi》 ภายใต้ชื่อรณรงค์ที่นำส่วนต้นของชื่อภาพยนตร์แต่ละเรื่องมารวมกัน
เควิน โธมัส นักวิจารณ์จาก Los Angeles Times ประเมินว่าภาพยนตร์ถ่ายทอดประเด็นความสนใจของผู้หญิงโดยไม่แสดงท่าทีเทศนาสั่งสอน แม้ไม่ประสบความสำเร็จสูงในเชิงพาณิชย์ แต่เสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์ช่วยให้ผลงานค่อย ๆ สร้างฐานผู้สนับสนุนของตัวเอง
การกลับมาของภาพยนตร์หลังผ่านสองทศวรรษ
ในปี 2020 หนังสือพิมพ์ The Guardian ของอังกฤษจัดให้ 《Take Care of My Cat》 อยู่ในอันดับ 19 ของรายชื่อภาพยนตร์คลาสสิกร่วมสมัยของเกาหลี ก่อนที่ฉบับบูรณะภาพระดับ 4K จะกลับเข้าฉายเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2021 หลังการเปิดตัวครั้งแรกครบ 20 ปี
ในปี 2025 ผู้กำกับอิมโอจองเลือกเรื่องนี้เป็นหนึ่งในผลงานที่มีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งต่อเส้นทางสร้างสรรค์ของตน ทำให้ภาพยนตร์ได้รับการนำเสนออีกครั้งในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซานครั้งที่ 30 ผ่านโปรแกรม “ประวัติศาสตร์เล็ก ๆ ของเรา ฝากอนาคตของเราไว้ด้วย!” ยืนยันสถานะของเรื่องราวเพื่อนหญิงวัย 20 ที่ยังคงได้รับการย้อนมองแม้เวลาผ่านไปกว่าสองทศวรรษ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น