ย้อนดู ‘Take Care of My Cat’ เมื่อห้าเพื่อนวัย 20 ต้องแยกย้ายบนเส้นทางชีวิต

ย้อนดู ‘Take Care of My Cat’ เมื่อห้าเพื่อนวัย 20 ต้องแยกย้ายบนเส้นทางชีวิต

รูปภาพเพื่อช่วยให้เข้าใจบทความ

วัย 20 และโลกจริงที่ไม่เหมือนกัน

《Take Care of My Cat》 หรือชื่อเกาหลี 《고양이를 부탁해》 เป็นภาพยนตร์ดราม่าเกาหลีเรื่องยาวเรื่องแรกของผู้กำกับจองแจอึน ซึ่งรับหน้าที่เขียนบทและกำกับ เล่าเรื่องเพื่อนหญิง 5 คนหลังจบจากโรงเรียนมัธยมพาณิชย์หญิงในเมืองอินชอน และต้องเผชิญความจริงที่แตกต่างกันเมื่อเข้าสู่วัย 20 ปี ภาพยนตร์ออกฉายในเกาหลีใต้เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม 2001 มีความยาว 112 นาที และจัดอยู่ในเรตผู้ชมอายุ 12 ปีขึ้นไป

ตัวละครหลักประกอบด้วยแทฮี รับบทโดยแพดูนา, ชินฮเยจู รับบทโดยอีโยวอน, จียอง รับบทโดยอ๊กจียอง และพี่น้องฝาแฝดพีรยู–อนโจ รับบทโดยอีอึนชิลและอีอึนจู แม้ทั้งหมดจะเคยเรียนร่วมกัน แต่ฐานะทางเศรษฐกิจ ครอบครัว และโอกาสในการทำงานค่อย ๆ ผลักให้แต่ละคนเดินไปคนละทิศ

ฮเยจูเข้าทำงานในบริษัทหลักทรัพย์ที่กรุงโซลด้วยความหวังจะประสบความสำเร็จ แต่กลับอยู่ในตำแหน่งล่างสุดขององค์กรและต้องรับงานจิปาถะ จียองมีพรสวรรค์ด้านศิลปะ อาศัยกับปู่ย่าในบ้านเก่า ระหว่างหางานและฝันถึงการไปเรียนต่อต่างประเทศ ส่วนแทฮีทำงานโดยไม่ได้รับค่าจ้างในกิจการซาวน่าของครอบครัว พร้อมช่วยพิมพ์งานให้กวีผู้มีภาวะสมองพิการ ขณะที่พีรยูและอนโจ ซึ่งเป็นลูกหลานชาวเกาหลีเชื้อสายจีน ใช้ชีวิตในย่านชุมชนชาวจีนของอินชอนและขายเครื่องประดับทำมือริมถนน

แมวติติ สายสัมพันธ์ที่ส่งต่อระหว่างเพื่อน

ลูกแมวหลงทางชื่อ “ติติ” เป็นสิ่งที่เชื่อมความสัมพันธ์ของเพื่อนทั้งห้า หลังจียองนำมันมาเลี้ยงเป็นคนแรก ผู้ดูแลติติค่อย ๆ เปลี่ยนไปตามสถานการณ์ของแต่ละคน กลายเป็นที่มาของชื่อภาพยนตร์ ขณะเดียวกัน ข้อความทางโทรศัพท์มือถือและเสียงเรียกเข้าก็ปรากฏซ้ำในฐานะเครื่องมือที่ยังเชื่อมเพื่อนซึ่งกำลังห่างออกจากกัน

ฉากหลังของพื้นที่อุตสาหกรรมและท่าเรืออินชอนช่วยขับเน้นการเปลี่ยนผ่านจากชีวิตในโรงเรียนสู่สังคมผู้ใหญ่ ภาพยนตร์ติดตามทั้งลำดับชั้นในที่ทำงานซึ่งฮเยจูต้องเผชิญ ความยากจนและปัญหาการหางานของจียอง ตลอดจนความโดดเดี่ยวของแทฮีภายในครอบครัวชนชั้นกลาง นอกจากนี้ ความสนใจของแทฮีต่อท่าเรือโดยสารและแรงงานข้ามชาติยังช่วยขยายภาพของสังคมรอบตัวกลุ่มตัวละคร

จากปูซานสู่เวทีภาพยนตร์นานาชาติ

ผลงานเรื่องนี้ได้รับรางวัลส่งเสริมภาพยนตร์เอเชียและรางวัลกล่าวถึงเป็นพิเศษในสาย New Currents จากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซานครั้งที่ 6 เมื่อปี 2001 ต่อมาได้รับรางวัลกล่าวถึงเป็นพิเศษจากสมาพันธ์นักวิจารณ์ภาพยนตร์นานาชาติในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติฮ่องกง และรางวัลกล่าวถึงเป็นพิเศษ KNF จากสายประกวดของเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติรอตเตอร์ดัมในปี 2002 รวมทั้งคว้ารางวัล Golden Moon of Valencia ซึ่งเป็นรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจากเทศกาล Cinema Jove ที่บาเลนเซีย

ภาพยนตร์ยังได้รับเชิญเข้าสู่สาย Young Forum ของเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ที่ญี่ปุ่น ฮ่องกง สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา ส่วนในเกาหลีใต้ อีโยวอนคว้ารางวัลนักแสดงหญิงหน้าใหม่จาก Blue Dragon Film Awards ปี 2001 ขณะที่จองแจอึนได้รับทั้งรางวัลพิเศษจากคณะกรรมการของ Chunsa Film Art Awards และรางวัลผู้กำกับหน้าใหม่แห่งปีจาก Directors Cut Awards ตลอดจนรางวัลผู้สร้างภาพยนตร์หญิงและรางวัลผู้กำกับหน้าใหม่จากเวทีอื่น ๆ

แพดูนาได้รับรางวัลด้านการแสดงจากงาน Women in Film Korea Festival ปี 2001 และรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมจาก Baeksang Arts Awards ครั้งที่ 38 ในปี 2002 ส่วนอีโยวอนได้รับรางวัลนักแสดงหญิงหน้าใหม่จากเวทีเดียวกัน

กระแสสนับสนุนหลังเผชิญข้อจำกัดด้านการฉาย

แม้ได้รับเสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์ แต่ภาพยนตร์ทุนต่ำเรื่องนี้ไม่สามารถเข้าถึงเครือข่ายจัดจำหน่ายขนาดใหญ่ และเสี่ยงยุติการฉายตั้งแต่ช่วงแรก บุคลากรในวงการภาพยนตร์และชาวอินชอนจึงร่วมสนับสนุนให้ขยายเวลาฉาย พร้อมเกิดการเคลื่อนไหวช่วยภาพยนตร์เกาหลีขนาดเล็กที่เข้าฉายในช่วงใกล้กัน ได้แก่ 《Waikiki Brothers》, 《Lai-bang》 และ 《Nabi》 ภายใต้ชื่อรณรงค์ที่นำส่วนต้นของชื่อภาพยนตร์แต่ละเรื่องมารวมกัน

เควิน โธมัส นักวิจารณ์จาก Los Angeles Times ประเมินว่าภาพยนตร์ถ่ายทอดประเด็นความสนใจของผู้หญิงโดยไม่แสดงท่าทีเทศนาสั่งสอน แม้ไม่ประสบความสำเร็จสูงในเชิงพาณิชย์ แต่เสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์ช่วยให้ผลงานค่อย ๆ สร้างฐานผู้สนับสนุนของตัวเอง

การกลับมาของภาพยนตร์หลังผ่านสองทศวรรษ

ในปี 2020 หนังสือพิมพ์ The Guardian ของอังกฤษจัดให้ 《Take Care of My Cat》 อยู่ในอันดับ 19 ของรายชื่อภาพยนตร์คลาสสิกร่วมสมัยของเกาหลี ก่อนที่ฉบับบูรณะภาพระดับ 4K จะกลับเข้าฉายเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2021 หลังการเปิดตัวครั้งแรกครบ 20 ปี

ในปี 2025 ผู้กำกับอิมโอจองเลือกเรื่องนี้เป็นหนึ่งในผลงานที่มีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งต่อเส้นทางสร้างสรรค์ของตน ทำให้ภาพยนตร์ได้รับการนำเสนออีกครั้งในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซานครั้งที่ 30 ผ่านโปรแกรม “ประวัติศาสตร์เล็ก ๆ ของเรา ฝากอนาคตของเราไว้ด้วย!” ยืนยันสถานะของเรื่องราวเพื่อนหญิงวัย 20 ที่ยังคงได้รับการย้อนมองแม้เวลาผ่านไปกว่าสองทศวรรษ

Source: Original Korean article - Trendy News Korea

ความคิดเห็น