รูปภาพเพื่อช่วยให้เข้าใจบทความ
เส้นทางดนตรีที่เริ่มต้นจากเปียโน
พัคชุนซอก นักแต่งเพลงคนสำคัญของวงการเพลงสมัยนิยมเกาหลี เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 1930 ที่กรุงโซล มีชื่อจริงว่า พัคอึยบยอง และใช้นามปากกาว่า “แพ็กโฮ” เขาเติบโตในครอบครัวที่มีฐานะและแสดงพรสวรรค์ด้านเปียโนมาตั้งแต่วัยเด็ก หลังสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนประถมโซลบงแนและโรงเรียนมัธยมคยองกี เขาเข้าเรียนที่วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล แต่ลาออก ก่อนจะสำเร็จปริญญาตรีสาขาภาษาและวรรณคดีอังกฤษจากมหาวิทยาลัยคยองฮี
พัคชุนซอกเริ่มทำงานเป็นนักเปียโนตั้งแต่ยังเรียนมัธยม โดยหลักฐานช่วงแรกระบุว่าเขาเข้าร่วมวง Seoul Swing King Band ในปี 1949 ต่อมาในทศวรรษ 1950 เขามีส่วนช่วยเผยแพร่ดนตรีแจ๊สผ่านการบรรเลงเปียโน และตั้งแต่ปลายทศวรรษเดียวกันถึงทศวรรษ 1960 ยังทำหน้าที่หัวหน้าวงดนตรีที่ใช้ชื่อของตนเอง
จาก “Hwanghon-ui Elegy” ถึงเพลงดังนับพัน
เขาเปิดตัวอย่างเป็นทางการในฐานะนักแต่งเพลงเมื่อปี 1955 จากผลงาน “Hwanghon-ui Elegy” ขับร้องโดยแพ็กอิลฮี นอกจากแต่งทำนองแล้ว เขายังใช้นามปากกาแพ็กโฮเขียนเนื้อร้องให้เพลงของตนเอง ผลงานที่ทำให้ชื่อของเขาเป็นที่ยอมรับอย่างมั่นคงคือ “Bi Naerineun Honamseon” ซึ่งออกเผยแพร่ในปี 1956
พัคชุนซอกทำงานเป็นนักแต่งเพลงประจำให้บริษัทแผ่นเสียงหลายแห่ง ได้แก่ Oasis Records, Jigu Records และ Daedo Records ทั้งยังมีทักษะเรียบเรียงเพลงต่างประเทศ โดยเพลงดัดแปลง “Geomeun Sangcheo-ui Blues” ประสบความสำเร็จอย่างมาก ตลอดเส้นทางทำงานราว 40 ปี เขาสร้างผลงานประมาณ 2,700 เพลง รวมถึง “Mapo Jongjeom” และ “Chou”
ยุครุ่งเรืองของ “กลุ่มพัคชุนซอก”
ในปี 1966 พัคชุนซอกย้ายจาก Oasis Records ซึ่งร่วมงานมาราวสิบปี ไปอยู่กับ Jigu Records ช่วงเวลาดังกล่าวเกิดกลุ่มศิลปินที่ได้รับการเรียกขานว่า “กลุ่มพัคชุนซอก” นำโดยนักร้องชื่อดังอย่างอีมีจา นัมจิน มุนจูรัน และฮาชุนฮวา พร้อมกับนำเขาเข้าสู่จุดสูงสุดของอาชีพ
จากจุดเริ่มต้นในฐานะนักเปียโนแจ๊ส ขอบเขตดนตรีของพัคชุนซอกขยายไปถึงเพลงทรอต ซึ่งเป็นแนวเพลงลูกทุ่งสมัยนิยมที่อยู่คู่สังคมเกาหลีมาอย่างยาวนาน ตัวอย่างสำคัญคือ “Seommaeul Seonsaengnim” และ “Gaseum Apeuge” เขาแต่งเพลงให้อีมีจาเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะ “Hanbeon Jun Maeuminde” และ “Seommaeul Seonsaengnim” ที่ทำให้ชื่อของเขาเป็นที่จดจำอย่างกว้างขวาง
เขายังมีบทบาทผลักดันศิลปินดาวเด่นอย่างแพตตี คิมและนัมจิน ขณะที่ “Gaeureul Namgigo Gan Sarang” ซึ่งแพตตี คิมขับร้อง ได้รับการยกย่องว่าแสดงให้เห็นทั้งความกว้างและความลุ่มลึกในงานดนตรีของเขา ชื่อเสียงของพัคชุนซอกยังขยายไปถึงญี่ปุ่น และเขาเคยมอบเพลงให้นักร้องญี่ปุ่น มิโซระ ฮิบาริ ขับร้องด้วย
บทบาทผู้ผลิตและผู้นำในวงการเพลง
ตั้งแต่ทศวรรษ 1980 พัคชุนซอกก่อตั้งและบริหารบริษัท Taeyang Sound กับ Geoseong Records พร้อมขยายบทบาทสู่การเป็นผู้ผลิตเพลง ปี 1987 เขาได้รับเลือกเป็นประธานสมาคมลิขสิทธิ์ดนตรีเกาหลี และในปี 1990 ดำรงตำแหน่งประธานองค์กรพุทธศาสนาโลกบอบซา
เขายังเคยมีบทบาททางการเมืองและการบริหารวัฒนธรรม โดยร่วมเป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งพรรคประชาชนเพื่อเอกภาพในปี 1992 พร้อมทำหน้าที่ที่ปรึกษาพิเศษด้านการบริหารวัฒนธรรมและศิลปะ ก่อนจะทำหน้าที่ลักษณะเดียวกันให้พรรคเสรีประชาธิปไตยในช่วงสั้น ๆ เมื่อปี 1996
ตลอดชีวิตการทำงาน พัคชุนซอกได้รับรางวัลจากทั้ง KBS และ MBC รวมถึงรางวัล Korea Entertainment Arts Awards ครั้งที่ 1 และได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์วัฒนธรรมชั้นอกกวัน ระดับ 4 ในปี 1995
มรดกของนักแต่งเพลงผู้สร้างยุคสมัย
พัคชุนซอกใช้ชีวิตเป็นโสดตลอดชีวิตและยังออกผลงานใหม่ในช่วงทศวรรษ 1990 แต่ต้องยุติกิจกรรมทั้งหมดหลังป่วยด้วยโรคหลอดเลือดสมองในปี 1994 ระหว่างการรักษาตัว เขาได้รับการดูแลจากพัคกึมซอก น้องชาย และเข้ารับการฟื้นฟูแบบผู้ป่วยนอกที่โรงพยาบาลกลางโซลในช่วงปี 2001
เขาเสียชีวิตที่บ้านพักเมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2010 ขณะมีอายุ 81 ปี และฝังที่สุสานโมรันพาร์ก เมืองนัมยางจู จังหวัดคยองกี เมื่อวันที่ 18 มีนาคมปีเดียวกัน ภายหลังการเสียชีวิต รัฐบาลเกาหลีได้มอบเครื่องราชอิสริยาภรณ์วัฒนธรรมชั้นอึนกวัน ระดับ 2 เพื่อเชิดชูเกียรติ
จากนักเปียโนแจ๊สและหัวหน้าวง พัคชุนซอกก้าวสู่การเป็นนักแต่งเนื้อร้อง นักแต่งทำนอง นักเรียบเรียง และผู้ผลิตแผ่นเสียง เขาได้รับการประเมินว่าโดดเด่นกว่านักแต่งเพลงร่วมยุคทั้งในด้านความหลากหลายและคุณค่าทางศิลปะ ผลงานต่างอารมณ์อย่าง “Bi Naerineun Honamseon”, “Seommaeul Seonsaengnim”, “Gaseum Apeuge” และ “Gaeureul Namgigo Gan Sarang” ยังคงเป็นหลักฐานถึงอิทธิพลที่เขาฝากไว้ในประวัติศาสตร์เพลงสมัยนิยมเกาหลี
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น